Bluzy, polo czy kurtki dla pracowników? Jak wybrać odzież firmową

Dostajesz budżet i zadanie: ubrać zespół. Zanim wybierzesz między bluzą a koszulką polo, warto wiedzieć, że o tym, czy pracownicy będą to nosić, decyduje nie fason, tylko gramatura i skład materiału. Ubranie, które po trzech praniach jest zmechacone i wykręcone na szwach, ląduje w szafie niezależnie od tego, jak dobrze wyglądało na wizualizacji.

Ten poradnik odpowiada na jedno pytanie: który typ odzieży wybrać do jakiej pracy i jakich parametrów technicznych żądać od dostawcy. Jeśli szukasz opisu całego procesu zamówienia, od briefu po fakturę, mamy o tym osobny tekst: jak zamówić odzież firmową krok po kroku dla działu HR.

Decyzja w trzydzieści sekund

Wybierz koszulkę polo, jeśli zespół ma kontakt z klientem, pracuje w biurze lub w terenie w cieplejszych miesiącach, a strój ma być między formalnym a swobodnym.

Wybierz bluzę, jeśli ubranie ma być noszone codziennie przez większość roku, zespół pracuje w chłodniejszych pomieszczeniach, magazynie lub w IT, a liczy się komfort i poczucie przynależności.

Wybierz kurtkę, jeśli praca odbywa się na zewnątrz, przy zmiennej pogodzie, a odzież ma chronić, nie tylko oznaczać.

Większość firm zamawia dwa typy naraz: polo na lato, bluzę na resztę roku. To rozwiązanie tańsze niż wymiana całej garderoby co sezon.

Bluza firmowa: gdzie przebiega granica jakości

Gramatura dzianiny to najważniejsza liczba w specyfikacji bluzy i jedyna, której nie da się nadrobić niczym innym.

Poniżej 280 g/m2 bluza przestaje być odbierana jako odzież, a zaczyna jako gadżet. To granica, poniżej której oszczędność zwraca się przeciwko celowi zamówienia: ubranie z logo firmy, którego nikt nie chce nosić, jest gorsze niż brak ubrania.

Przy 280 g/m2 pierwsze zmiany kształtu widać po około trzydziestu praniach w 60 stopniach. Przy 320 g/m2 po tej samej liczbie cykli zmiany są minimalne. Jeśli odzież trafi do pralni przemysłowej, ta różnica decyduje o tym, czy zamówienie starczy na rok czy na trzy.

Koszulka polo: splot ważniejszy od marki

Polo firmowe to niemal zawsze dzianina pique o gramaturze 170-220 g/m2. Splot pique tworzy charakterystyczną strukturę, która lepiej niż gładki jersey znosi pranie i nie przykleja się do ciała.

Najczęstsze składy to 65 procent poliestru z 35 procentami bawełny oraz odwrotna proporcja z przewagą bawełny. Wersje z przewagą poliestru są projektowane pod pranie w 60 stopniach i to one trafiają do zespołów, gdzie odzież pierze się często i intensywnie.

Tu pojawia się najczęstsze nieporozumienie przy zamawianiu.

Dlaczego sto procent bawełny nie jest komplementem

Katalogi chwalą się czystym składem, bo dobrze brzmi. W praktyce domieszka poliestru odpowiada za to, że koszulka po wyjęciu z pralki nie wygląda jak zgnieciona szmatka i że kolor nie schodzi po sezonie.

Dla handlowca, który spędza cztery godziny dziennie w samochodzie, odporność na zagniecenia jest parametrem ważniejszym niż czystość przędzy. Dla pracownika hali w lipcu ważniejsza będzie oddychalność bawełny. To nie jest wybór między lepszym a gorszym materiałem, tylko między dwoma różnymi zastosowaniami, a katalogowa rekomendacja "sto procent bawełny, bo naturalna" ignoruje to rozróżnienie.

Kurtki: parametry, o które trzeba zapytać wprost

Przy kurtkach firmowych najczęściej wybiera się softshell, czyli trójwarstwowy laminat poliestrowy z dodatkiem elastanu, o gramaturze 280-320 g/m2. Dwie liczby, które muszą znaleźć się w ofercie:

• Słup wody podawany w milimetrach. Realne wartości w odzieży firmowej to 3000-14000 mm. Poniżej 5000 mm kurtka poradzi sobie z mżawką, ale nie z deszczem.
• Oddychalność w gramach na metr kwadratowy na dobę. Zakres 600-5000 g/m2/24h. Niska oddychalność przy pracy fizycznej oznacza, że pracownik zmoknie od środka.

Jeśli odzież ma pełnić funkcję ochronną, a nie tylko wizerunkową, w grę wchodzą normy: EN 343 dla ochrony przed deszczem, EN ISO 20471 dla odzieży ostrzegawczej, EN 14058 dla ochrony przed chłodem. Dostawca, który nie potrafi podać numeru normy, nie sprzedaje odzieży ochronnej, tylko odzież w kolorze ostrzegawczym.

Rozmiarówka damska: gdzie katalog zawodzi najczęściej

W tanich katalogach odzież damska bywa proporcjonalnie zmniejszoną wersją męskiej, bez taliowania i bez zaszewek. Efekt zna każdy dział HR, który to zamówił: rozmiar L w wersji damskiej jest węższy w ramionach niż męskie S, a połowa zespołu nosi ubranie, które nie leży.

To najczęstszy powód, dla którego firmy rezygnują z gotowej bazy i idą do szwalni. Konstrukcja damska to nie ta sama forma w mniejszej skali, tylko osobny wykrój uwzględniający inne proporcje: inaczej poprowadzone szwy boczne, zaszewki, inna długość tułowia i rękawa. Odzież damska jest naszą podstawową specjalizacją od 1990 roku, więc powiemy to wprost: to ta część zamówienia, w której różnica między katalogiem a szyciem od zera jest największa i najszybciej widoczna dla zespołu.

Przy zamówieniu mieszanym warto z góry ustalić, czy zespół dostaje wersje damskie i męskie, czy jeden krój unisex. Unisex jest tańszy, bo to jedna konstrukcja, ale w praktyce oznacza krój męski dla wszystkich.

Haft czy nadruk: policzone w praniach

To pytanie ma odpowiedź liczbową, a nie estetyczną.

Do pralni przemysłowej nadaje się wyłącznie haft. Nadruki nie są projektowane pod chlorowanie i wysokie temperatury.

Jest jednak sytuacja, w której haft jest błędem: gęsty, duży haft na cienkiej koszulce polo ściąga materiał wokół logo i deformuje go. Splot pique o gramaturze 180 g/m2 nie utrzyma tego, co utrzyma bluza 320 g/m2. Na polo haft sprawdza się jako małe logo na piersi lub na kołnierzyku, a nie jako duża grafika na plecach.

Kiedy gotowa baza, a kiedy szycie od zera

Tu potrzebna jest odpowiedź, której nie znajdziesz u dystrybutorów odzieży katalogowej, bo działa przeciwko ich ofercie. Nam też nie jest wygodna, ale jest prawdziwa.

Przy pięćdziesięciu sztukach gotowa odzież z katalogu z naniesionym logo jest zwykle tańsza od szycia od podstaw. Porównania rynkowe pokazują różnicę rzędu kilkudziesięciu procent na korzyść gotowej bazy przy małych zamówieniach. Przewaga cenowa szycia zaczyna się dopiero powyżej mniej więcej 150-200 sztuk, kiedy jednorazowe koszty konstrukcji i przygotowania rozkładają się na większą partię.

Nie znaczy to, że przy mniejszych nakładach szycie nie ma sensu. Znaczy, że przy pięćdziesięciu sztukach wybiera się je z innego powodu niż cena:

• krój, którego nie ma w katalogu, w tym realna konstrukcja damska,
• materiał dobrany pod warunki pracy, a nie pod średnią katalogową,
• rozmiarówka wykraczająca poza standardowe S-XXL,
• powtarzalność przy domawianiu, gdy katalogowy model zostanie wycofany.

Jeśli żaden z tych czterech powodów nie dotyczy Twojego zamówienia, a liczy się wyłącznie budżet i czas, uczciwa odpowiedź brzmi: kup gotowe i zleć znakowanie. Wrócisz do szwalni przy większej skali albo wtedy, gdy katalog przestanie wystarczać.

Czego szycie od zera nie załatwi przy małej partii

Warto od razu odsiać jedną obietnicę, która krąży w materiałach marketingowych: dokładny kolor z brandbooka firmy przy pięćdziesięciu sztukach jest nierealny. Farbowanie dzianiny na zamówiony odcień ma własne minima, liczone w setkach kilogramów materiału, i przy małej partii nikt tego nie uruchomi. Realnie wybiera się najbliższy dostępny kolor z oferty dostawcy dzianin. Dopasowanie do brandbooka wraca do gry dopiero przy dużych, powtarzalnych zamówieniach.

Formy zostają i to one decydują o domówieniach

Największa obawa przy odzieży dla zespołu brzmi: co za rok, gdy dojdzie pięć osób. Odpowiedź leży w wykrojach. Formy przygotowane pod konkretny model są własnością klienta, więc na życzenie zwracamy je razem z zamówieniem. W praktyce klienci częściej zostawiają je w szwalni i wtedy każde domówienie czy powiększenie partii idzie z tych samych form, bez ponownej konstrukcji i bez ryzyka, że druga partia różni się krojem od pierwszej.

To realna przewaga nad katalogiem, gdzie po roku model bywa wycofany, a odcień zmieniony. Nie dotyczy natomiast samego materiału: partia dzianiny się kończy i przy domówieniu po dłuższym czasie trzeba liczyć się z minimalną różnicą odcienia.

Różnicę między odzieżą firmową a materiałami promocyjnymi rozkładamy na czynniki w tekście o tym, czym odzież firmowa różni się od merchu. Szerszy obraz całego tematu znajdziesz w naszym kompletnym poradniku o odzieży firmowej na zamówienie, a zakres tego, co robimy przy takich zleceniach, opisuje strona odzieży firmowej na zamówienie.

Czego zażądać od dostawcy przed zamówieniem

Niezależnie od tego, którą drogę wybierzesz, w ofercie powinny znaleźć się cztery rzeczy. Ich brak jest sygnałem ostrzegawczym:

1. 1Gramatura w g/m2 i pełny skład procentowy, a nie nazwa handlowa materiału.
2. 2Maksymalna temperatura praniai informacja, czy odzież przejdzie pralnię przemysłową.
3. 3Technika znakowania z deklarowaną trwałością, nie samo "haft lub nadruk do wyboru".
4. 4Tabela rozmiarów z realnymi wymiarami w centymetrach, osobno dla wersji damskiej i męskiej.

Odzieży z logo nie da się zwrócić ani wymienić. To jedyna kategoria zakupów firmowych, gdzie błąd w specyfikacji oznacza stratę całej partii, dlatego te cztery pozycje warto mieć na piśmie przed złożeniem zamówienia.

Jeśli rozważasz szycie od podstaw zamiast gotowej bazy, napisz do nas z opisem tego, czego szukasz: typ wyrobu, liczba sztuk, warunki, w jakich odzież ma być noszona. Odpowiemy, czy w tym wypadku szycie ma sens, czy taniej wyjdzie Ci gotowy produkt ze znakowaniem.

Najczęściej zadawane pytania